Монголчууддaa хүргэх үг

Одоо АНУ-д болж буй улс төр сонгуулын талаар Америкын ард түмэн нээх сүртэй ярихгүй л байх шиг байна. Тэр тусмаа өмнөдийнхөн буюу Консарвативууд ерөнхийлөгчийн сонгуулыг өөрсдийнх нь талд эргэнэ гэдэг нэлээн итгэлгүй байгаа бололтой. Миний бас нэг сонирхол бол улс төр л дөө. Монголд юу болж байгаа талаар бас л өөрийн чадах чинээгээр анхаарал тавиж байдаг юм. Монголд ардчилсан төр нийгэм үүсээд нэгэнтээ 10 гаруй бараг 20-д жил болчихож энэ хугацаанд ард түмэний бодол санал өөрчлөгдсөн үү? гэвэл нэлээн өөрчлөгдсөн байх гэхдээ АНУ-с Монгол-д очих тоолонд мэдрэгддэг нэгэн мэдрэмж юу вэ? гэвэл Монгол Коммунизм, Дарангуйлалынхаа үед хэвээрээ л байгаа юм шиг санагддаг юм. Учир юу вэ гэвэл нийгэм тэр аяараа ардчилалаа зөв утгаар нь хүлээж авч сураагүй л байна, юм л болвол би л эрх чөлөөтөй иргэн хүн тийм учираас чи муу ер нь ядаг юм гэсэн байртай хүн бүр бие биендээ хандана. Нэг үгээр хэлвэл худалдагч худалдагчаа мэдэхгүй, тах-ний жолоож тах-ний жолоочоо мэдэхгүй хаан хатан шиг авирладаг тийм нэгэн үл бүтэх ёс суртахуун Миний эх оронд хэвшмэл болчихсон. Зүгээр л Хятад ороод Монголд буухад Монголын үйлчилгээ хэр мууг хэн хүнгүй л хэлж чадна. Аль нэгэн барааны дэлгүүрт ороод авахыг хуссэн хувцасныхаа сонирховол бараг л өөдөөс мөнгөө харуул гэх нь холгүй соёлгүй харицаа үүсгэнэ. Сүүлийн 4н жилийн зун бүрт нь Монголдоо очлоо яг л хэвээр. Энд байх хугацаанд найз нөхөд Монгол гоё болж байгаа олон сайхан байшин баригдаад л гэж гайхуулдаг яг үнэндээ Улаанбаатар хотод соёлтой үйлчилгээтэй газар, яг ёсоор нь барисан барилга байгууламж цөөхөн болж, хот төлөвлөлт үнэндээ л алдагдчихсан юм шиг санагддаг. Удирдаж байгаа улс төрийн томчууд нь үнэндээ хуучин нийгэмийн алдарт зүтгэлтэнгүүд шинэ нэрний доор шинэ дүр дөрхтөй гарч ирээд яг л хуучин хаа байсан 90н оноос өмнө ажиллаж байсан ажилаа яг тэр чигээр нь хийх гээд мунгинаж яваа мэт санагддаг. Нэг юмыг хүмүүс ойлгох хэрэгтэй, тэр юу вэ гэвэл Монголын минь нийгэм хүн ард нь өөрөө ардчилагдаагуй  байна тийм ч болохоор ардчиллалын үнэ цэнийг  ойлгохгүй байна. Ардчилалыг барьж босгож буй улс төрчидийнх нь ихэнх нь хуучин Коммунист үед төрж өсөөд, коммунист 10н жилийн сургууль, их дээд сургуулиар дамжаад жинхэнэ коммунист сэхээтэнгүүд болоод гарчихсан хүмүүс удирдаж байна үүнийг даанч өөрчлөх аргагуй тэр тусмаа хар багад нь суусан коммнуст сэтгэлгээг улс төрчидөөс нь авхуулаад ард түмэн даяр нь өөрчилнө гэвэл бүтэхгүй, энэ бүхэн өөрчлөгдтөл ямартаа л нэг хүний үе нас явах байх даа. Тийм учираас одоогийн залуу үеэс эхлэн Ардчилал жинхэнэ утгаараа хөгжих болов уу гэж би гориддог. Залуус маань гадагдшаа гарч үзээсээ, суусан цэцэнээс явсан тэнэг дээр гэж аль болох алс газар явж үзвэл хүн үзсэнийхээ хэрээр ухааждаг нь үнэн учир бас нэгэн өөрчлөлтийг Монголд авчирах буй за, мөн өөрчлөх ёстой нэгэн том салбар бол боловсролын салбар яах аргагүй мөн өнөөдөр бидний ирээдүй үр хүүхэд гэдэг атлаа сургууль нь багшгүй сурагчид нь номгүй багш нар нь цалингүй байна тийм байхад бид ирээдүйгээ боловсролтой болж хөгжинө гэдэгт яаж итгэх вэ? Хүүхэд багаасаа ардчилалын үнэ цэнийг ойлгож зөв утгаар нь хөгжүүлвэл ядаж л дэлгүүрийн үйлчилгээ нь сайжрах байхдаа. Надтай энэ талаар мэтгэлцэж байсан хүмүүс хятадтай харицуулалт хийж мэтгэлцдэг. Хятад Коммунист улс атлаа ягаад соёлтой үйлчилгээтэй байдаг юм бэ гэж асуудаг гэтэл Хятадад тэр ардчилсан эдийн засаг чинь аль хэдийн Монголоос түрүүлээд хөгжиж эхэлсэн шүү дээ. Монголын алдарт зохиолч миний хүндэтгэж явдаг яруу найрагч Пунцагийн Бадарч гуай, "Ардчилалын хөлөг онгоцыг Коммунист капитанаар жолоодуулж болохгүй биз дээ" гэж хэлсэн үг өдгөө хүртэл толгойд явдаг юм гэтэл Монголд яг ардчилал гэж юуг хэлээд байгааг жинхэнэ ойлгох хүн цөөхөн байна, Ардчилал өнөөдөр чөлөөт хэвлэл болон чөлөөт дуу хоолойноос эхэлдэг гэтэл Чөлөөт Дуу хоолойг нь сонгогдож гарсан Ерөнхийлгөч нь 2,3н хоног хориглочихно. Ард түмэн нь бужигналдаад юу болж байгааг ч мэдэх юм алга. Үнэндээ Монголын чадалтай лидерүүд гэх С. Баяраас авхуулаад л улаан коммунист үед төрж өсөн улаан коммунист улс оронд улаан коммунист сургуулиар тархиа угаалгачихсан хүмүүс өнөөдөр Монголын ардчилалыг удирдан авч явж байна гэж бодохоор заримдаа уйлмаар санагддагаа нуух юун. С. Баяр гуай хамгийн чадалтай хариуцлагатай улс төрч гэдэг гэтэл С. Баяр гуайн засгийн газар амиа алдсан 5н иргэнийхээ хойноос уучлалт ирэх чадал байхгүйг бодохоор цаана нь буй улс төрчид ямархуу хүмүүс бол гэж бодохоор бүр ч сэтгэл өвдөмөөр санагддаг. Гэтэл интэрнэт сайтууд дээр болон мэдээ мэдээлэлийн сэтгэгдэлүүд дээр бичлэг үлдээсэн ихэнх хүмүүс түүхийн үнэт дурсгалт зүйлс мөхлөө гэж бичсэн байх юм. Гайхширмаар, эрдэнэт хүний аминаас илүүтэй үнэтэй зүйл байдаг юм уу? Иргэн хүний тань эрх чөлөөт амьдралаас илүүтэй үнэ цэнэ хүн танаа байна уу? Өнөөдөр ардчилалын нэр зүүсэн коммунистуудыг сонгож гаргасаны уршигаар эрдэнэт 5н хүний амь үрэгдэж гартаа зэвсэггүй энгийн иргэдийнхээ өөдөөс буудах тушаал эрх мэдэлтэн өглөө. Монголын төр Монголын хэвлэл мэдээлэлийн хоолойг барьлаа. Мянга орчим хүнийг хомроголон барьлаа, эрүүдэн шүүж, хилс хирэг оноолоо, ийм үйлдэл Ардчилсан оронд байдаг гэж үү? Ийм тушаал, ийм шийдвэрийг ардчилсан төр гаргадаг гэж үү?